Są dni pełne radości i szczęścia. Ale są też pełne zadumy, kontemplacji i refleksji nad światem, nad samym sobą, nad sensem istnienia, nad przemijaniem. Żyjemy na świecie, w którym nierzadko dochodzi do ataków przemocy i agresji. Nawet bliscy oddalają się od siebie, mówi się o kryzysie wartości, braku ideałów. Lekarstwem na wszelkie zło jest miłość – czarodziejski klucz, który otwiera zziębnięte serca, pozwala człowiekowi w pełni przezywać jego człowieczeństwo.

Ten listopadowy dzień daje nam sposobność, aby w pośpiechu codzienności zastanowić się przez chwilę nad istotą życia i śmierci. Jesteśmy tu razem, by połączył nas poezja i muzyka.

Pragniemy podzielić się refleksją o tajemnicy przemijania i odkrywać w poetyckich strofach to , co dobre i piękne. Warto wsłuchać się w cisze własnego serca i powiedzieć sobie : „Żyje nie tylko dla siebie, ale i dla innych”.

Wieczór zaduszkowy w internacie odbył się 05 listopada 2010 rok. Brali w nim udział wychowankowie oraz wychowawcy internatu: Cecylia Chilińska, Marta Wodzyńska-Nowel, Katarzyna Laszkowska oraz Pani kierownik Danuta Koncewicz. Z Rady Pedagogicznej przybyła Sylwia Karolina Stypułkowska i Renata Narewska.

Zaduszki przygotowały Cecylia Chilińska i Katarzyna Laszkowska. Oraz wychowanki internatu: Justyna Sierzputowska, Patrycja Wróblewska, Grodzicka Martyna, Zarzecka Elwira, Danowska Milena, Kulbacka Anna , Orłowska Aleksandra, Ratusza Katarzyna i Fiodorow Mariola.

Nic nie mam
Zdmuchnęła mnie ta jesień całkiem
Nawet nie wiem
Jak tam sprawy za lasem
Rano wstaję, poemat chwalę
Biorę się za słowo jak za chleb
Rzeczywiście tak jak księżyc
Ludzie znają mnie tylko z jednej
Jesiennej strony

Katarzyna Laszkowska