Zaduszki artystyczne 2008

Kochać i tracić, pragnąć i żałować,
Padać boleśnie i znów się podnosić,
Krzyczeć tęsknocie "precz!" i błagać "prowadź!"
Oto jest życie: nic, a jakże dosyć...

Zbiegać za jednym klejnotem pustynie,
Iść w toń za perłą o cudu urodzie,
Ażeby po nas zostały jedynie
Ślady na piasku i kręgi na wodzie.

Leopold Staff

W te listopadowe dni wspominamy tych, którzy odeszli, zastanawiamy się nad sensem życia,
odwiedzamy groby naszych bliskich paląc lampkę pamięci. Wtorkowy wieczór 4 listopada
był okazją do refleksji i zadumy nad światem, nad sobą samym.
W ten nastrój wprowadził nas Gość - Pan Grzegorz Wasilewski - pieśniarz, poeta olecki, harcerz.
Rodowity olecczanin, który wierzy w piękno człowieka, kocha swoje miasto.
Zainteresowanie piosenką wzięło się z potrzeby duszy i z serca, gra i śpiewa od trzydziestu lat.
Swoje pierwsze utwory tworzył już w wieku 15 lat, były to piosenki i wiersze miłosne.
Trochę później przyszło harcerstwo i piosenki turystyczno-wędrowne.
Coraz więcej przemyśleń, coraz więcej wrażliwości i nadszedł czas na poezję własną,
która zawiera się w dwóch tomach wierszy. Wierszo-piosenki (tak sam o nich mówi)
zawarte są w 8 programach poetycko – muzycznych.
W swoim repertuarze ma wiele kompozycji własnych, jak również utwory zapożyczone.